GIZARTEAREN BIOLENTZIAZ, JAI GIROAZ ETA HIPERSEXUALIZAZIOAZ

Behin baino gehiagotan aipatu izan dugu, biolentzia sistema kapitalistaren oinarrizko ezaugarrietako bat dela, akumulazioaren logikari erantzuteko tresna bat. Etika biolento bat egikaritzen da egunero indarkeriaz, eraso ezberdinen bidez. Biolentoa da lurraldeen ustiaketa, komunitate bat gosez hiltzen uztea, migratzera derrigortzea. Biolentoa da egunean zortzi ordu lanpostuan sartu behar izatea, etxebizitza bat izateko bizitza guztia hipotekatu behar Read more about GIZARTEAREN BIOLENTZIAZ, JAI GIROAZ ETA HIPERSEXUALIZAZIOAZ[…]

KOIPEZTA DEZAGUN IRAULTZA SOZIALISTAREN KATEA

Zebrabidea pasatzean ia harrapatu gaituen ibilgailua bezala igaro da martxoaren 8a, ziztu bizian, eta sorrarazi dizkigun emozio, sentimendu eta hausnarketa andanak gure burua birkokatu beharrean utzi du. Egun horren prestaketak zein egun horretako uholdeak gure barrenetatik atera digu ideiak ordenatzeko gogoa. Horri heltzeko asmotan, erabaki dugu igande honetako sarrera azken aldian buruan han-hemenka darabilgun kezka Read more about KOIPEZTA DEZAGUN IRAULTZA SOZIALISTAREN KATEA[…]

MARTXOAREN 8ak UTZI DIGUNAZ…

Emakumeon oihuek ez dituzte gehiegitan kaleak hartzen, gizonezkoenak ozenago entzun izan ohi dira. Horrek ahots korden presioaz haragoko arrazoiak ditu dakigunez. Emakume langileok, politikoki subjektu ezgai nahi gaitu sistema kapitalistak eta horretarako bere mekanismo guztiak baliatzen ditu: feminizatutako lanak debaluatu, haurdunaldiengatik lanetik kaleratu, kultura misogino bat hedatu eta gure zaurgarritasuna areagotzeko bitartekari figurak sortu gizon langileengan… Ordea, Martxoaren 8 ugaritan legez, emakumeon garrasiak hartu ditu kaleak aurtengoan ere, pairatzen ditugun etengabeko erasoak salatu eta politikoki ezgai nahi gaituen sistema honen aurrean antolakuntza politikoaren alde altxatuz. Emakume langile andana lehen lerroan jarri eta milaka pertsonako manifestaldiak ikusi ditugu, genero auziari dagozkion eztabaidek hartu dituzte egunkari, webgune, egunerokotasuneko elkarrizketa zein militantzia espazio ugari, zaintzaren inguruko hausnarketak nagusitu dira, baliogabetuta dauden lan feminizatuak azaleratu dira…

Aurtengo greba feminista honek agerian utzi du emakumeen zapalkuntzaren iturria ez dela kultura matxista soila, baizik eta hau sostengatzen duen sistema kapitalistaren ondorioa dela. Poztekoa da, gure egoeraz jabetu eta hau aldatzeko grina zabaldu izana han eta hemen. Haatik, uste dugu gure egoeraren analisi egokia egitea dagokigula hau aldatzeko tresna eraginkorrak planteatu ahal izateko. Martxoaren 8aren inguruan idatzi ditugun sarreretan aipatzen genuen legez, greba feministak eragin positiboak dauzkan bezala, baditu gure ustez arriskutsuak gerta liratekeen zenbait puntu bere planteamenduan: gizon langileak borroka feministatik kanpo kokatzea esaterako. Langile klasearen baitan banaketa eta konpetentzia elikatu beharrean, zapalkuntzen eta subordinazioaren  jatorri komunaren aurka altxatu eta antolatzea dagokigu langile guztioi. Egia da, emakume guztion batasuna aldarrikatzetik urrundu eta emakume langilea jarri dela aurtengoan erdigunean, zenbait irakurketa eta karteletan bederen. Emakume langilea subjektu forman irudikatzetik haratago, osotasunaren aurkako borrokan langile klasearen batasuna antolatzearen beharrezkotasuna jarri behar dela mahai gainean uste dugu guk ordea. Soilik modu horretan lortuko baitugu sistemaren gaindipenera eramango gaituen estrategia kolektibo iraultzaileak planteatzeko gaitasuna.

Hala ere, feminismoa klase perspektiba batetik aztertzeko saiakerak ez dira gutxi izan egunotan, eta Euskal Herrian nagusitzen ari den gogo iraultzaile eta ildo sozialista baten berreskurapen baterako determinazioa txalotzekoak iruditzen zaizkigu. Zentzu horretan, genero zapalkuntzaren nolakotasuna ulertzeko eta horren erroko analisia egiteko antolatutako hitzaldi, eztabaida edo mahainguru ugari eman ditu Martxoaren 8ko testuinguruak. Halaber, greba feminista honetan klase autonomiaz jardun duten talde zein antolakundeak asko izan dira ikasle mugimenduan, gaztetxe zein gazte asanbladetan, unibertsitateko talde feministetan, herrietako hainbat emakume taldetan… Horren aurrean, talde hauetatik guztietatik abiatutako planteamenduak zoriontzea da gure egitekoa gaurkoan. Ilusioz jarraitu ditugu aurrera eramandako dinamika eta ekimenak, ekarpen interesgarriak egin dituzten irakurketak… eta bereziki azpimarratzekoa da, auzi hau forma mixtoan lantzeko aukera zabaldu izana, agerian utzi baitu aldarrikatzen dugun batasunaren bide zuzenean pausuak ematen gabiltzala. […]

ETA ZUK ZER EGINGO ZENUKE HAURDUN GERATUZ GERO?

Guk ere sarritan abestu izan ditugu “gure gorputza, gure erabakia” eta antzerako leloak, baina zer esan nahi du gure gorputzaren gaineko egiazko erabaki gaitasuna edukitzeak? Ze inplikazio praktiko dauzka horrek? Hau da, nola irits gaitezke gure gorputzen ezagutza zehatza edukitzera, sozialki bete nahi dugun funtzioa arduraz identifikatzera eta gure erabakia osoki gauzatu ahal izatera? Zentzu Read more about ETA ZUK ZER EGINGO ZENUKE HAURDUN GERATUZ GERO?[…]

ITZULPENA: Vientres de alquiler: una enmienda a la totalidad.

 “Autodeterminazioa jada ez da eskari kolektibo, politiko eta borrokalaria (…), prozesu indibidualen legitimazioa baizik. Gatazka kolektiboen indibidualizazio horrek gu ahultzeaz gain, apolitikoa da eta gure utopiak alde batera uztera garamatza.” – Rote Zora, 1987. Isabel Benitez eta Maria Colera* Haurdunaldi subrogatua komunikabideen eta politikaren egunerokoan sartu da. Nahiz eta fenomeno ezaguna den, eta espreski debekatua Read more about ITZULPENA: Vientres de alquiler: una enmienda a la totalidad.[…]

GABON ZORIONTSUAK GUZTIONTZAT! ALA EZ?

Buila batez esnatu nau gaur amak. Entzungor egiten saiatu naiz, ohean goxo-goxo egoteko neukan astia azkenera arte luzatzeko asmoz. Alferrik, segituan neukan ama ate joka: “zer, ez duzu altxatzeko asmorik ala? Mugitu ipurdia, biharko gauzak ez dira bakarrik prestatzen eta: garbitu kopak, edalontziak eta mahi-tresnak; igo trastelekura eta jaitsi aulkiak; kendu hautsa jaiotzari; txukundu egongela; joan izebarenera, ekarri bere mahai-oihala eta plantxatu… nahikoa duzu horrekin hasteko. A, eta jaso zure gela, txerritoki honekin gozoa jarriko da eta Tomaxi”.

Urte luzez dena bere gain hartu badu ere, aurten amona ez da gai Gabonetako ospakizunez arduratzeko, eta gure ama alaba zaharrena denez… guztiok ontzat eman dugu amonaren lekukoa berak hartzea. Lehen, amonaren “ohitura zaharrak” aldatzea ezegokia zelako, bere ilusioaren aurkakoa; orain, aldiz, gu baldintza eroso hauetan ohitu garenez, gauzak aldatzeko borondaterik ez dugulako. Edozein kasutan, gauzek berdin jarraitzen dute: emakume bat (edo batzuk kasurik onenean) jo eta fuego lanean, gainontzeko senideek otordu goxoez goza dezaten, une atsegin horren atzean dagoen lan guztiaz jabetu ere egin gabe. Lehengo lepotik burua.

Nire etxean, lan erreproduktiboen sexuaren araberako banaketak urte osoan badirau ere, Eguberrietan zeregin gehiago pilatzen denez, indartu egiten da: opariak pentsatu, erosi eta prestatu; apaingarriak erosi eta etxea atondu; elikagaiak erosi eta otorduak prestatu; ospakizunetako soberakinak jaso eta berriro ere etxea txukundu… 

Paradoxa dirudi. Gabonak gertukoekin denbora pasatzeko eta gozatzeko garaitzat dauzkagun arren, testuinguru honetan betebeharrak biderkatu egiten direnez, amak denbora gehiago igaro behar du etxe-giroko lanetan: bere sozializaziorako duen denbora murriztuz, batetik, bertako kideokin duen mirabe harremana sakonduz, bestetik. Amak ez dauka lagunarteko poteo edo bazkalondo amaigaberik, ez dauka “Eguberri zoriontsurik”.

[…]

AUTODEFENTSAZ EZINEGONA ANTOLATU

Biolentziaren jatorriaz eta horrek gaur egun hartzen duen formaz aritu ostean, eraso puntualei erantzuteko eta eraso horiek ekiditeko artikulatu beharreko mekanismoen beharra azaleratu zaigu. Protokolo integralen falta ikusi dugu, hau da, eraso bat gertatzea ahalbidetzen duten faktore guztien analisia eta horiek deuseztatzeko tresnen falta. Horiek garatzen ditugun bitartean, egun dugun tresnetako baten inguruko hausnarketa plazaratu nahi dugu gaurkoan, mila esparru desberdinetan erabili den (dugun) tresna batena: autodefentsa.

Autodefentsa terminoaren aterkipean hainbat eta hainbat eragile, lan-talde eta dinamika abiatu dira gure inguruan. Hala ere, hainbat hutsune identifikatu ditugu praktika horien baitan, konplementarioak badira ere, orokortasun batetik kanpo antolatzen diren momentuan mugatuak bilakatzen direlako. Erantzun hauek eraso koiunturalei soilik erantzuten diete eta gainera, eguneroko praktika eta antolakuntza batetik urrun, forma espontaneoan garatzen dira gehienetan.

Guzti horren ildotik, martxan jarritako autodefentsa-formak helburu bihurtu dira abiatutako eragile eta dinamiketan. Eraso guztiei, banaka eta modu isolatuan aurre egiteko antolatuak izan diren espazioetan, eraso bakoitzaren nolakotasuna eta forma subjekitiboa aztertu dira, eta horietatik abiatuta autodefentsaren beharra ikusi da. Erasoak gertatzea ahalbidetzen dituzten baldintzen inguruan, ordea, ez da askorik sakondu. Guk baldintza horien analisi sakon eta zehatza ezinbestekoa dela deritzogu, erasoak ahalbidetzen dituzten oinarri materialak moldatuta soilik egongo delako horiekin bukatzeko aukera.

Gainera, esperientzia horiek borroka sektorialak eraman izan dituzte aurrera, zapalkuntza eta erasoak osotasunaren baitan kokatu gabe, kolektibo konkretuen borroka bilakatuz eta subjektua modu partzialean definituz. Horren aurrean beharrezkoa deritzogu autodenfentsa nortzuk antolatuko dugun eta norengandik/zerengandik babestuko garen zehaztea. Kapitalaren erreinuan boterea ez da kategoria abstraktu bat, gure bizien gaineko kontrola baizik eta horren aurrean langileok beharrezkoa dugu gure egoera eta honek erantzule konkretuak dituela ulertzea, ez dela kasualitatea.

[…]

AJEDREZA ALA EZ

Decir lo que yo ahora estoy diciéndoles, puede suponer hacer apología a la violencia. Y la palabra democracia, hoy más que nunca, se ha convertido en un arma-escudo para proteger al poder que agrede.” –  Forest, 2002

Genero biolentziaren gaiari heltzeko, egungo harreman ereduari berari so egin behar diogu lehendabizi, gainbegirada hutsetik haratago joan behar dugu; sakonean zein harremanek determinatzen duten emakumeok bizi ditugun biolentzia eta erasoak, beraiek azaldu ahal izateko.

Zer da emakumeon kontrako biolentzia? Emakumeok emakume izate hutsagatik estrukturalki jasaten ditugun dominazioa, gutxiespena, mespretxua eta minusbaloratzea; eta nola ez, horrek berarekin dakartzan ondorio guztiak: soldata baxuak, lan baldintza negargarriak, feminizatutako lanen derrigorrezko betebeharra, gorputzen eta bizitzen gaineko erabakitze ezintasuna, antolaketa politikorako ezintasuna…

Sistema kapitalistaren ezaugarri nagusia biolentzia da, jatorrizko akulumazioaren sorreratik hasita, gainbalioa lortu edota kapitalaren erreprodukziorako beharrezko bitartekoak egituratzen dituenean aplikatzen duena; bera sustengatzeko ezinbesteko ekintza da indarkeria. Klase gizarte honetan, burgesiak ondo jokatu du genero sistema bere interesetara jartzen, probetxua atera dio sexuen araberako lan banaketari; are gehiago, berau erreformulatzeko gaitasuna erakutsi du.

[…]